Szanowny Panie Warzecha

Bardzo często pisze pan teksty pouczające i karcące głównie polityków, które sprowadzają się do powtarzania obiegowych i modnych w danej chwili opinii, które z kolei trudno nazwać inaczej niż włączenie się do nagonki. Korzysta pan dość bezkarnie z wolności słowa nie ponosząc w przeciwieństwie do tak nie lubianych polityków żadnej odpowiedzialności.

To szerszy problem prowadzenia przez niektórych dziennikarzy kampanii politycznej, degradacja do roli partyjnych propagandystów, niezdolnych w swoim zaślepieniu do trzeźwej oceny i elementarnej bezstronności. Jest pan bliski takiego partyjnego dziennikarstwa rodem z PRL-u.

Jak inaczej nazwać pańskie wezwanie do wyeliminowania mojej skromnej osoby z polityki? Albo radość z powodu tego, że radni miasta Barczewa nie zgodzili się na nadanie mi honorowego obywatelstwa. Z satysfakcją napisał pan całe wystąpienie, które bym rzekomo wygłosił z tej okazji. Było to, mniej więcej na pańskim poziomie intelektualnym i typowe dla pańskiego poczucia humoru.

Ale dlaczego nie przypomniał pan przy okazji tego fikcyjnego przemówienia, przemówienia faktycznego, które wygłosił lider olsztyńskiego PiS-u pan Schmidt porównując mnie do gauleitera Prus Wschodnich i Ukrainy Ericha Kocha, który także przebywał w więzieniu w Barczewie. Muszę przy okazji pogratulować PiS-owi takiego lidera, znajomości historii, kultury, delikatności i trafności oceny.

Równie trafny, elegancki i oczywiście całkowicie słuszny był apel do odwołania mnie z funkcji wicemarszałka, który na łamach znanej z bezstronności „Rzeczpospolitej” zamieścił między innymi pan Paweł Kukiz, autor parodiującej pieśń eucharystyczną „Pan Jezus już się zbliża”, piosenki pt. „ZChN już się zbliża” i pan Żaryn znany z występów w Radio Maryja, tej przepełnionej miłością bliźniego krynicy prawdy i uczciwości. Kukiz właśnie w tym samym czasie spotkał się z entuzjastyczną pańską oceną – gratuluję. W apelu było stwierdzenie, że ja „neguję” zbrodnię w Katyniu, czyli uważam, że jej nie było, a być może uważam, że dokonali jej Niemcy.

Ja, panie Warzecha, siedziałem w więzieniu między innymi za namalowanie w czasach PRL-u napisu „Katyń” na pomniku przyjaźni polsko-radzieckiej w Łodzi. Nieznane mi są pańskie dokonania w walce o Wolną Polskę, ale z pewnością były imponujące.

Dodam jeszcze, że do tego wszystkiego bywa pan obrzydliwy zupełnie bezinteresownie np. zajmując się fizjologią piosenkarki Madonny.

Reasumując, jest pan jednym z negatywnych zjawisk jakie musimy tolerować w systemie demokratycznym, co w niczym nie zmienia faktu, że demokracja to wspaniała rzecz.